هر روز میرسم لب این سالخورده رود
با کوزه ای که بشنوم از بادها سرود

حالا تو رفته ای به فراسوی نورها
من سنگ مانده ام لب این ساحل کبود

زندگی گرمی دلهای به هم پیوسته است

تا در آن دوست نباشد همه درها بسته است

در ضمیرت اگر این گل ندمیده است هنوز

عطر جان پرور عشق

گر به صحرای نهادت نوزیده است هنوز؟

آب و خورشید ونسیمش را از مایه ی جان

خرج می باید کرد
رنج می باید برد

دوست می باید داشت.

با نگاهی که در آن شوق بر آرد فریاد

با سلامی که در آن نور ببارد لبخند
دست یکدیگر را

بفشاریم به مهر

جام دلهامان را

مالامال از یاری ...غمخواری

بسپاریم به هم

بسراییم به آواز بلند

شادی روی تو! ای دیده به دیدار تو شاد!

باغ جانت همه وقت از اثر صحبت دوست

تازه....  عطر افشان....گلباران باد!

                                                                 فریدون مشیری

میل آزار دادن دیگران در بسیاری از ما بسیار شدید است.با یک کلمه ی نا خوشایند با یک ژست و رفتار خاص می کوشیم تا صدمه و آزاری به دیگری وارد کنیم.این میل کاملا عادی به نظر می رسد و به طرز وحشتناکی مطبوع و لذت بخش است.
نفس میل آزار ندیدن منجر به آزار دادن دیگران می شود آزار دادن دیگران نوعی دفاع از خود است.آزردن دیگران چقدر راحت است ولی نیازردن مستلزم ملایمت و شکیبایی بسیار است! ما دیگران را آزار می دهیم چون خود انسانهای آزار دیده ایم.ما به وسیله تضادها غم ها و رنج های درون خویش شکنجه شده ایم ضربه های خرد کننده ای دیده ایم.و هر قدر درونمان شکنجه و آسیب بیشتری دیده باشد میلمان به ابراز خشونت در رابطه ی با دنیای بیرون شدیدتر است ایمنی آشفتگی و اضطرابهای درونی ما را به جستجوی وسائل ایمنی در بیرون وا می دارد بوسیله چیزهای برونی می خواهیم از خود دفاع کنیم. و هر قدر انسان بیشتر از خود دفاع کند تهاجم و حمله و آزارش به دیگران بیشتر است.
و آن چیست که ما اینگونه سخت به دفاع و حراست  آن نشسته ایم؟مسلما ایده ها و تصاویری که از خود داریم.اگر ما به حفظ و مراقبت از ایده ننشسته بودیم "من" و "مال من"ی وجود نداشت تا ضرورت دفاع از آن وجود داشته باشد.در آنصورت انسانهای کاملا واقع نگری بودیم نسبت به هستی خود و شیوه های عمل آن چه در قسمتهای عمیق و نا خود آگاه و چه در سطوح خود آگاه بسیار انعطاف پذیر باز و بی حفاظ بودیم. ولی چون میل نداریم نسبت به "خود"آگاه گردیم و شیوه های حرکت آن را کشف کنیم در مقابل هر نوع تخطی و تجاوز به ایده های تشکیل دهنده ی "خود" می ایستیم و مقاومت می کنیم.